
Taş yoncası (sarı yonca, kokulu yonca)
Yol kenarlarında, tarla kenarlarında ve tahıllarda yetişen uzun boylu yonca akrabaları; azot bağlarlar, arılara besin olurlar ve yeşil gübre olarak da ekilebilirler.
Nasıl tanınır
İki metreye kadar dallanan gövdeler; üç dişli, oval yaprakçıktan oluşan yapraklar; bezelye benzeri küçük çiçeklerin uzun, ince başakları; sarı taş yoncasında ve küçük çiçekli taş yoncasında sarı, beyaz taş yoncasında beyaz. Ezilen yapraklar taze kuru ot ya da vanilya gibi kokar.
Toprağınız hakkında ne söyler
Işlenmiş, fakir, kireçli ya da taşlı topraklarda, tarla kenarlarında, nadas arazide ve yol kenarlarında yaygındır; kuraklığa ve tuza dayanır.
Doğal mücadele
- Çiçekler tohum bağlamadan önce kesin ya da biçin; ilk yıl kazık kök küçükken rozetleri sökün ya da çapalayın.
- Azot istenen yerde bilinçli olarak yeşil gübre diye ekin ve erken çiçeklenmede kesin, böylece ürün tarlasında asla tohum vermez.
- Sık bir ürün ve iyi bir münavebe ile tahıl tarlalarını temiz tutun.
Kullanımı
Güçlü bir azot bağlayıcıdır ve derin köküyle toprağı gevşetir; mükemmel bir arı bitkisidir; kesilen bitki iyi bir malç ve kompost malzemesi olur. Kurutulmuş çiçekler bitki çaylarında kullanılır.
Uyarılar
Bozulmuş, küflenmiş taş yoncası kuru otu dikumarol içerir; bu madde sığır ve koyunlarda kan pıhtılaşmasını engeller: asla yedirmeyin. Taze ya da iyi kurutulmuş kuru ot ölçülü miktarda güvenlidir.
Arka plan kaynakları: California Master Gardener Handbook ve T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı bitki koruma teknik talimatları; Melilotus officinalis, Melilotus albus, Melilotus indicus için CABI Crop Protection Compendium ve EPPO Global Database kayıtları. Bkz. Kaynaklar ve referanslar. Konuşma kayıtları (yabancı ot yönetimi): Kaynaklar ve referanslar.