
Japon eriği
Orta boy, yaprağını döken erik ağacı; 4-6 m boyunda, erken ilkbaharda beyaz çiçekler açar ve kırmızı, mor, sarı ya da yeşil renkte iri, sulu, yuvarlak meyveler verir. Adına rağmen Çin'den gelir ve Japonya'da, ardından Kuzey Amerika'da ıslah edilmiştir. Çoğu bahçe çeşidi Avrupa eriklerinden daha tatlı ve yumuşaktır; taze yemeye, ayrıca reçel ve konserveye en uygundur.
Dikim
4-5 m aralık bırakın (bodur anaçta 3 m). Köklerin derinliği kadar geniş bir çukur açın ve aşı yerini toprağın 5 cm üstünde tutun. Dikimden sonra bol sulayın, saman ya da yaprakla malçlayın ve genç ağaçları rüzgâra karşı kazıkla destekleyin.
Yer ve toprak
Hafif asitli ile nötr pH'lı (6-7), derin, iyi drene olan tınlı toprak; tam güneşte ve iyi hava akımı olan bir yerde. Su birikmesine ya da ağır, ıslak kile dayanmaz.
Sulama
Genç ağaçları ilk iki yıl kurak havalarda haftalık sulayın. Yerleşmiş ağaçlar kurak dönemlerde, özellikle meyve şişerken, her 2-3 haftada bir derin sulamaya ihtiyaç duyar. Olgunlaşmaya yakın düzensiz sulama meyvenin çatlamasına yol açabilir.
Tozlaşma ve üreme
Çoğu çeşit kendine kısırdır ya da yalnızca kısmen kendine verimlidir ve aynı zamanda çiçek açan farklı bir Japon eriği çeşidine (ya da uyumlu bir melez eriğe) ihtiyaç duyar. Tozlaşmayı arılar ve diğer böcekler yapar, bu yüzden ağaçlar çiçekteyken ilaçlamadan kaçının. Aşıyla ya da göz aşısıyla çoğaltılır.
Doğal besleme planı
- Her ilkbahar tacın altına 3-5 cm olgun kompost serpin ve yaprak ya da samanla malçlayın.
- İlkbaharda seyreltilmiş Fermente bitki suyu (FPJ) büyümeyi destekler; malça karıştırılan Mikropça zengin toprak karışımı (IMO-4) (yerel mikroorganizmalar) toprağı canlı tutar.
- Çiçeklenmeden sonra Sirkede kemik kalsiyum-fosforu (WCaP) (suda çözünür kalsiyum fosfat) meyve tutumuna ve sertliğe yardımcı olur.
- Yumuşak sürgün ve az meyve veren ağır azottan kaçının.
Budama değil, doğal form
Doğal tarım: ağacı doğal formunda bırakın. Genç ağacı erkenden doğal biçimine doğru yönlendirin (genellikle tek dik bir gövde ve çevresinde sarmal dizilen yan dallar), sonra budamayı bırakın: kesilen her uç birkaç yeni sürgün verir, yani budama yalnızca daha fazla budama doğurur. Yıllardır budanan bir ağacı birden kendi haline bırakmayın; birkaç mevsim içinde yavaş yavaş doğal formuna döndürün. Bu karttaki budama adımları geleneksel meyve bahçesi uygulamasıdır. Okuyun: Meyve ağaçlarının doğal formu.
Sezon boyunca bakım
Genç meyveleri madeni para büyüklüğündeyken yaklaşık 8-10 cm aralıklı olacak şekilde seyreltin; bu daha iri meyve verir ve dalların kırılmasını önler. Gümüşi yaprak ve bakteriyel kanser riskini azaltmak için yazın hafif budayın, kışın asla budamayın. Ölü odunu ve çaprazlaşan dalları alın ve tacı açık tutun.
Hasat
Meyveler çeşide bağlı olarak yaz başından sonbahar başına kadar olgunlaşır. Tamamen renklenip hafif yumuşadığında toplayın; ağaçta tatlanırlar, ancak erken toplanan olgunlaşmamış meyve pek düzelmez. Kabuğu kolay ezildiği için dikkatli tutun.
Daha fazla yetiştirme ipucu
- Ürüne kadar süre: aşılı ağaçta 3-4 yıl.
- Verim: olgun ağaç başına yaklaşık 20-50 kg.
- Saklama: buzdolabında 1-2 hafta; iyi donar ya da reçel yapılabilir.
- Çoğaltma: erik anacına aşı ya da göz aşısı; fidanlar tipine aynı şekilde gelmez.
- Diğer: meyve yükü ağır olabilir, bu yüzden seyreltme ve dal desteği önemlidir.
Sık görülen sorunlar
Arka plan kaynakları: California Master Gardener Handbook ve UF/IFAS Extension. Bkz. Kaynaklar ve referanslar. Konuşma kayıtları (meyve ağaçları, asmalar, yaban mersini ve kuruyemişler): Kaynaklar ve referanslar.