
Laurierkers
Groenblijvende kleine boom of grote struik van 5-8 m hoog in cultuur (tot 15 m in het wild), met glanzende leerachtige bladeren, rechtopstaande aren van crèmekleurige bloemen in het voorjaar en trossen kleine kersachtige vruchten die rood en dan zwart worden in de late zomer. Een kenmerkende vrucht van de Zwarte Zeekust van Turkije, waar de zoet-wrange rijpe vrucht vers wordt gegeten, gedroogd of gekookt tot jam en vruchtenleer. Waarschuwing: de zaden (pitten) en de bladeren bevatten cyanogene stoffen die waterstofcyanide vrijmaken en giftig zijn; alleen het rijpe zwarte vruchtvlees wordt gegeten.
Planten
Plantafstand 4-6 m voor fruitbomen of 1-1,5 m voor een haag. Graaf een gat zo diep als de kluit en twee keer zo breed, geef ruim water en mulch met bladaarde of stro. Geef de eerste zomer ruim water.
Standplaats en bodem
Vochtige, goed doorlatende, humusrijke grond in zon of halfschaduw, pH ongeveer 5,5-7. Doet het niet goed op zeer kalkrijke, ondiepe of natte grond (gele bladeren).
Water geven
Geef jonge bomen de eerste twee of drie jaar regelmatig water. Gevestigde bomen hebben in lange droge perioden extra water nodig, vooral tijdens de vruchtzwelling; een dikke mulchlaag houdt de wortels koel.
Bestuiving en voortplanting
De bloemen zijn volmaakt (beide geslachten) en grotendeels zelfvruchtbaar, dus één boom draagt vrucht. Bestoven door bijen en andere insecten. Vermeerderd door zaad, stekken of afleggers; de vruchtkwaliteit van zaailingen varieert.
Natuurlijk bemestingsplan
- Herfst of vroeg voorjaar: strooi compost en Microbenrijk bodemmengsel (IMO-4) onder de kroon tot aan de druplijn en mulch dan 8-10 cm dik, op 15 cm afstand van de stam.
- Voorjaarsgroei: Gefermenteerd plantensap (FPJ) 1:500 (2 ml op 1 liter water) als bladbemesting om de 2-3 weken tot de bloei.
- Vruchtgroei: Eierschaalcalcium in azijn (WCa) 1:1000 (1 ml op 1 liter water) om de 2 weken.
- Na de oogst: grond begieten met composttheel.
- Vermijd veel stikstof, die zachte, bladrijke groei en weinig vruchten geeft.
Natuurlijke vorm, geen snoei
Natuurlijke landbouw: laat de boom in zijn natuurlijke vorm. Leid de jonge boom vroeg naar zijn natuurlijke vorm (meestal een rechte stam met zijtakken die spiraalsgewijs rondom staan) en stop daarna met snoeien: elke afgeknipte top geeft meerdere nieuwe scheuten, dus snoeien leidt alleen tot meer snoeien. Laat een boom die jarenlang gesnoeid is niet ineens aan zijn lot over; breng hem over meerdere seizoenen geleidelijk terug naar zijn natuurlijke vorm. De snoeistappen op deze kaart zijn de gangbare praktijk in de fruitteelt. Lees De natuurlijke vorm van fruitbomen.
Verzorging door het seizoen
Snoei licht na de oogst met een snoeischaar in plaats van een heggenschaar, zodat de bladeren niet worden gescheurd. Verwijder dood en kruisend hout en snoei terug om hem op een hanteerbare grootte te houden. Houd snoeisel, verwelkte bladeren en vruchtpitten uit de buurt van kinderen, vee en huisdieren: laurierkers is giftig. Invasief in delen van West-Europa, de Britse eilanden en het noordwesten van de Pacifische kust van Noord-Amerika, waar vogels zaad in bossen verspreiden: controleer de plaatselijke regels voordat je plant en laat geen vruchten vallen en zaailingen ontsnappen.
Oogst
De vruchten rijpen in Turkije van eind augustus tot oktober. Pluk ze als ze helemaal zwart, glanzend en zacht zijn; rode of donkerrode vruchten zijn bitter. Eet vers, spuug de pitten uit (nooit kauwen of kraken), of droog of kook het vruchtvlees. Gedroogde en gekookte vruchten zijn traditioneel in het Zwarte Zeegebied.
Meer teelttips
- Tijd tot dragen: 3-5 jaar uit stekken of 5-7 jaar uit zaad.
- Opbrengst: ongeveer 5-20 kg per volwassen boom.
- Bewaren: vers enkele dagen; gedroogde vruchten blijven vele maanden goed.
- Vermeerdering: zaad (3 maanden koud stratificeren), halfhoutige stekken in de late zomer of afleggers.
- Veiligheid: eet de pitten of bladeren niet; gebruik de bladeren niet als laurierblad; was je handen na het fijnwrijven van bladeren. Het zaad is ook giftig voor honden en vee.
- Overig: het groenblijvende loof geeft een dichte windsingel of haag en de voorjaarsbloemen trekken bijen aan.